Halkçılık

[kemalist]

Halkçılık, milli iradeyi, ulusun bağımsızlığını, fikirlerin savunuculuğunu, inanç özgürlüğünü, demokratik hakları güvence altına alan sistemdir. Halkçılık kemalizmin bir ilkesidir. Kemalizm'de halkçılık diğer ideolojilerdeki gibi tek bir kural veya ilke olarak kalmaz. Bağlantıları da vardır.

Bu konuda Uğur Mumcu'nun kaleme aldığı birçok yazı da bulabilirsiniz.

Halkçılık, Kemalizm'de milliyetçilikle, devletçilikle, laiklikle, cumhuriyetçilikle ve devrimcilikle de bağlantılıdır

Milliyetçilik, ümmetçiliğe karşı bir politikadır. Elbette ırkçı yanları da vardır. Ama Kemalist milliyetçilik çağdaştır. Irkçı veya Türkçü değildir. Bu yüzden halkçılığı besler. Gücünü halklardan alır. Bir milleti savunmak demek o milleti oluşturan halkların kardeşliğini savunmaktır. Bu da ancak halkçılıkla sağlanır.

Devletçilik, planlı uygulandığında çok başarılı bir ekonomik programdır. Devletçilik programını uygulayan halktır. Ağalık rejimi, feodalizm, toprak ağalığı bu programa karşıdır. Çünkü onlar kapitalisttir. Oysa planlı devletçilik anti kapitalisttir. Bu yüzden halkçılıktan yanadır. Çünkü halkları ezen ve fakirleştiren kapitalizmdir. Anti kapitalizm halktan yana bir rejimi ve sistemi amaçlar. Halkçılık da böyledir.

Laiklik, inanç özgürlüğünü ve bilim, akıl, fen gibi somut kavramları savunur. Herkes istediğine inanır ve özgürdür. Kimisi Hristiyan kimisi Yahudi olabilir. Önemli olan insandır. Zaten önemli olan insandır demek hümanist olmak demektir. Hümanizm de laikliği savunur ve insanları inançlarına bakmadan korur. Bu yüzden halkçıdır ve halkçılığı benimsemiştir. İşte aralarındaki bağlantı da budur. Hümanizm-Laiklik ve Kemalizm.

Cumhuriyetçilik, tek başına anlam ifade etmez. Sosyalist cumhuriyetçilik vardır, İslami veya başka dini referansı alan cumhuriyetçilik vardır. Bir de demokrat cumhuriyetçilik vardır. En halkçı olanı elbette demokrat olanıdır. Sosyalist cumhuriyetçilik de son derece halkçıdır fakat komünizme dönüşünce kanlı ve baskıcıdır. Bu yüzden cumhuriyetçilik, halkçılıktır.

Demokrat Kalem

[Aforizma]

Sömürünün serbest bırakıldığı herhangi bir rejim insanlığa uygun değildir.